On This Day: 4 juni 1995
Tussen de huizen verscholen, ingesloten tussen het parochiehuis “De Geesten” en een kleine kerk, grenzend aan de scoutsterreinen en jeugdhuis Tel18 ligt een klein zanderig voetbalveldje. Twee goals met vierkante palen staan op een slordige 30 meter van elkaar.
Enkele jonge gasten zijn fanatiek aan het voetballen. Vanaf etenstijd beginnen er jongens weg te vallen. Gaan eten, huiswerk maken, bad in, …
Twee jonge gasten blijven als laatste achter. Sven en Toby Alderweireld, verliefd op de bal.
“Hey Toby, als ge eender wat moogt wensen wat ge wilt…wat zoudt gij dan wensen?”
“Goh, ik hoop dat ons mama spaghetti heeft gemaakt met rode saus.”
“We hebben gisteren al spaghetti gegeten. Ge moogt alles wensen wat ge wilt… Wilt ge voor de Germinal spelen later?”
“Goh, als ik mag wensen wat ik wil… dan liever een grotere ploeg, Ajax ofzo.”
“In Holland?”
“Yep, en daar pak ik een paar landstitels, twee of nee doe maar drie… het is mijn wens, hé. En daarna ga ik naar Spanje ofzo en pak ik ook den titel”
“Ohla broer, gaat gij bij Barça spelen?”
“Nee, in Madrid en liefst bij Atlético…toffere ploeg, en we spelen ook de finale van de Champions League maar die verliezen we. Ge moet niet overdrijven he, ook niet in uw wensdromen. Daarna ga ik naar Engeland, eerst een kleine ploeg, Southampton ofzo en dan naar Londen, Tottenham.”
“Niet naar Man U?”
“Neeje, too easy, broer. Ik ga er wel gene prijs pakken want het beste hou ik voor het laatste.”
“Hey broer, en de Rode Duivels?”
“Goh, ja, derde op een WK ofzo. Niet belangrijk.Ik ga daarna effe nog wat cashen in de woestijn na Tottenham maar nu komt het…”
“Ik ben benieuwd.”
“Ik kom voor den Antwerp spelen, de ploeg van ‘t Stad, ik pak hier alle prijzen, Gouden schoen, den beker, de supercup en ik maak Antwerp kampioen. Ik maak de kampioenengoal, in den 93ste minuut ofzo. Vandaag over exact 28 jaar maak ik de stad zot. Hier wil ik een legende worden.”
‘Hahaha, broer, gij zijt zot… maar ja dromen mag, het is uw wens… Kom we gaan spaghetti eten.”
Die dag hebben de goden geluisterd en het pad voor de kleine Toby vastgelegd. Een eigen Amaretto op de markt brengen: daar kon een zesjarige uiteraard nog niet van dromen.
Het veldje ligt daar nog steeds… misschien zitten daar vandaag ook twee broers te dromen. Laten we hopen dat de goden weer luisteren.
Door Jeron Dewulf